از چند روز پیش که بچه‌ها برای برگزاری هیئت دانش‌آموزی دست‌به‌کار شدند، معلوم بود قرار است روزی خاص شکل بگیرد؛ روزی که به همّت اولیا و دانش آموزان عزیز و همراهی و ممارست مدیر محترم، پیگیری و جدیت معاونت محترم پرورشی و کادر مدرسه، هوای مدرسه را رنگ دیگری زد. آغاز با نماز بود؛ نماز جماعت ظهر و عصر که با سکوتی عجیب و دل‌هایی آرام خوانده شد. پس از آن صدای زیارت عاشورا در سالن پیچید؛ صدایی که از دل بچه‌ها تا دل پدرها و مادرها می‌آمد.

اما نقطه‌ی اوج مراسم، لحظه‌ای بود که میهمان آسمانی از فکه وارد شد؛ پیکر مطهر شهید گمنامی که با ورودش مجلس را زیر و رو کرد. سکوت، گریه‌های آرام، چشم‌هایی که می‌درخشید؛ همه انگار می‌دانستند آسمان لحظاتی روی زمین فرود آمده است و بعد روایت تفحص پیکر شهید و وداع با او...بعد از این حال‌وهوای عجیب، سخنرانی حجت‌الاسلام مکرم‌دوست مثل نسیمی آرام فضا را به سمت فهم و اندیشه برد؛ از غربت حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها گفتند و دل‌ها نرم شد.

کمی بعد، صدای روضه در هیئت پیچید. نَفَس‌های گرم مداحان—کربلایی رضا مشهدی، کربلایی سعید مقدم و برادر خوش‌نوای هیئت، آقای ایروانی—مجلس را سوزناک‌تر کردند؛ صدا، سینه‌زدن های از عمق جان، بغض نوجوان‌ها، اشک مادرها و نگاه‌های آرام پدرها همه در هم تنیده بود. حضور خانواده‌ها کنار بچه‌ها، به مجلس حال‌وهوایی صمیمی و خانوادگی داده بود؛ هیئت فقط برنامه نبود، یک تجربه مشترک بود.یک تجربه زیسته از جنس مشارکت دانش آموزی.

و در پایان، به برکت صاحب عزا، سفره‌ای برای بیش از ۴۰۰ نفر پهن شد. همه با نیت خدمت، همه با دل‌هایی آرام و سبک‌شده دور سفره نشستند. روز آرام آرام تمام شد، اما آنچه در دل‌ها ماند—از نماز، از زیارت، از حضور شهید، از روضه و از هم‌دلی—تا مدت‌ها همراه بچه‌ها خواهد ماند.

یا زهرا سلام‌الله‌علیها

از تمام تلاش های دانش آموزان و اولیا عزیز بانیان محترم که مارا همراهی نمودندو همچنین از کادر محترم پرورشی و تلاش های بی دریغشانو در ادامه از سایر همکاران عزیز تشکر مینمایم نهایتا تشکر ویژه از تیم رسانه دانش آموزی که بی شک سنگ تمام گذاشتند

امید توفیق و تربیت نسلی فاطمی

سیدزاده